Jak uczyć konia przez habituację?

Nauka konia okazuje się ważna dla właścicieli i jeźdźców. To przecież dzięki niej o wiele łatwiej się z nimi współpracuje. Ukazaliśmy już dwa ciekawe artykuły o tym, jak odbywa się „Nauka konia przez naśladowanie” i „Nauka konia przez imprinting„. Zachęcamy również do ich przeczytania. Tym razem zwrócimy uwagę na to, jak wygląda nauka konia przez habituację. Co to w ogóle oznacza? Okazuje się, że habituacja to pewnego rodzaju odczulenia konia i oswojenia go z czymś. Powtarzamy pewne niegroźne dla niego bodźce, które skłaniają go do konkretnych zachowań. Zdarza się, że konie obawiają się nowości, pewnych kolorów czy hałasu. Do tego wszystkiego należy ich spokojnie przyzwyczajać. Liczy się tutaj proces poznawczy. Na początku konie zazwyczaj reagują panicznym zachowaniem. Natomiast z czasem przyzwyczajają się i ich wcześniejsze uczucia i reakcje nie występują.

Z ludźmi jest podobnie. Na początku może nam przeszkadzać mieszkanie w pobliżu dworca kolejowego. Denerwuje nas wtedy dźwięk każdego pociągu. Natomiast z czasem w ogóle tego nie zauważamy. I właśnie tak samo jest również u koni.

Do czego koń się przyzwyczaja:

Widzimy, że w swoim życiu muszą przyzwyczajać do wielu różnych sytuacji, rzeczy i osób. Czasami zajmuje im to mniej lub więcej czasu. To tylko uczy, aby do każdego konia podchodzić w sposób indywidualny. Dzięki temu uda się wychwycić, jakie jeszcze szkolenie należy mu tutaj zapewnić.

Habituacja odzieży jeździeckiej

Jeźdźcy również muszą przejść przez ten proces uczenia się. A odbywa się on szczególnie wtedy, gdy zaopatrują się w pewne ubrania jeździeckie. Jest ich wiele na rynku. Natomiast największym zainteresowaniem jeźdźców są koszulki i bluzy oraz inne ubrania wykonane z najwyższej jakości materiału. Są w stanie poświęcić więcej środków na taki cel, ponieważ w takich ubraniach czują się o wiele lepiej.

Spójrzcie, jak ten koń jest odczulany na polewanie wodą głowy: 

 

 

Podpowiada Producent odzieży Horsense

„Prowadzimy sklep internetowy z odzieżą jeździecką”

Jak uczyć konia przez imprinting?

Aby koń nabywał nowych umiejętności, to już od jak najmłodszych lat musi być poddawany konkretnemu szkoleniu. Jest wiele możliwości na naukę konia. Wspominaliśmy już o tym, jak odbywa się „Nauka konia przez naśladowanie„. Tym razem chcemy zająć się taką techniką, jak imprinting. Co możemy o niej powiedzieć? Imprinting oznacza wdrukowanie bądź wpojenie u konia pewnych wzorców. I odbywa się to u niego w bardzo wcześnie po narodzinach. Oznacza to, że nauka ta nie sprawdza się już w przypadku dorosłych koni. We wczesnym etapie życia konia należy mu zakodować pewne informacje i dzięki temu zachęcić go do konkretnego działania.

Odpowiednie podejście do konia

Już sami trenerzy, jak i inne osoby dbające o konie w stajni, swoim podejściem do nich mogą bardzo wiele uzyskać na przyszłość. Okazuje się, że konie poddane dobrej opiece rozwijają się o wiele lepiej. Później chętniej współpracują, są mniej buntownicze. A dziej się tak, ponieważ nabierają większego zaufania do ludzi i konkretnych osób. Warto więc, aby już koń po urodzeniu miał jak najlepsze wsparcie od weterynarza, właściciela, a później utrzymywać jak najlepszy kontakt z matką.

Wieź źrebaka z matką okazuje się tutaj bardzo istotna. Dzięki niej koń zaczyna się pod wieloma względami rozwijać. Oczywiście należy później z czasem starać się przekonać takiego konia do człowieka. Ale odbywa się to w późniejszym czasie, na przykład, gdy posiada 2 lata. O wiele łatwiej wtedy takie źrebie współpracuje z jeźdźcem. A wynika to z wcześniejszej hodowli, którą mu zapewniliśmy.

Czy oznacza to, że przez 2 lata człowiek nie ma żadnej styczności ze źrebakiem?

Oczywiście, że nie. Już po urodzeniu powinno się je głaskać i uczyć ustępowania od nacisku. Następnie można zachęcić je do podawania nóg, jak i uczyć uległości do pewnych zabiegów pielęgnacyjnych. Takiego młodego konia uczy się zaufania do człowieka, co sprawia, że nie podgryza, nie jest nastawiony buntowniczo, a dodatkowo przybliża się do człowieka.

Poniżej ukazujemy filmik, który zwraca uwagę na technikę nauki konia znaną pod pojęciem „imprintingu”. Zachęcamy do oglądania:

Jak konie uczą się przez naśladowanie?

Chcemy uczyć konie, aby zdobywały nowe umiejętności i współpracowało się z nimi na jeszcze wyższym poziomie. Okazuje się to możliwe, jeśli tylko odpowiednio podejdziemy do takiego szkolenia. Okazuje się, że konie są w stanie nauczyć się bardzo wielu rzeczy, sztuczek i poleceń. Natomiast podczas samej nauki od trenera wymaga się dużej cierpliwości. Dopiero dzięki niej jest w stanie osiągnąć coraz lepsze rezultaty. Konie nie są w stanie dokładnie analizować o tym, co im przekazujemy. Natomiast zdarza się, ze przyglądają się nam i mogą nas po prostu naśladować. Takie podpatrywanie trenera okazuje się bardzo skuteczne. Innym razem naśladują inne konie, które posiadają już opanowane konkretne umiejętności jeździeckie. Również w taki sposób trenerzy koni starają się wyszkolić kolejne, aby móc również z nimi wybrać się na zawody jeździeckie.

Konie uczą się na 4 sposoby:

Nauka konia przez naśladowanie

Konie nie są wyjątkiem w naśladowaniu. Również ludzie naśladują innych i czasami świetnie sobie w tym radzą. Podobnie konie można nauczyć poprzez takie kopiowanie zachowań trenerów bądź innych osobników ich gatunku. Gdy danemu koniowi udało się wyskoczyć z padoku, próbuje to osiągnąć również następny koń. Gdy jeździec chce już przyzwyczaić konia do wody, to tutaj może pokazać mu, że również i dla niego taki prysznic jest czymś odpowiednim. Zaczyna polewać się wodą z węża i dzięki temu koń nabiera coraz większego przekonania. Jeśli konie zauważają, że po pewnych zadaniach mogą otrzymać prezent, na przykład marchewkę to decydują się na powtarzanie. Oczywiście z czasem ilość takich upominków dla konia jest ograniczana. Jeździec nie mógłby sobie pozwolić, aby za każde proste zadanie koń otrzymywał dodatkowe fanty, ponieważ to one w końcu mogłyby stanowić zagrożenie dla jego zdrowia i sylwetki. Ich zastosowanie ma szczególnie na samym początku i później, aby uświadomić koniowi, że nadal może liczyć na uzyskanie takiego prezentu.

Poniżej ukazujmy filmik, na którym widać, jak koń naśladuje swoją trenerkę. Stanowi on kolejny dowód na to, że konie uczą się przez naśladowanie. Zachęcamy do oglądania:

 

 

Radził Producent odzieży jeździeckiej Horsense 

„Odzież i moda jeździecka wyższej klasy”

Jak zapobiegać i leczyć obtarcia na końskiej skórze?

Koń co pewien czas naraża swoją skórę na pewne otarcia. Wynika to z uderzeń w stajni, podczas jazdy na pastwisku oraz w wielu innych sytuacjach. Zdarza się, że otarcia na skórze konia wywołane są nieodpowiednim sprzętem jeździeckim. Co więc należy uczynić, aby ułatwić koniowi życie pod tym względem? Okazuje się, że najczęściej do otarć dochodzi w 4 punktach styczności z jeździeckim sprzętem.

1. Wędzidło

Gdy koń posiada nieodpowiednie wędzidło, to zaczynają się pojawiać zabliźnione, wyłysiałe oraz krwawiące kąciki pyska. Skóra konia w takich miejscach jest bardzo wrażliwa, więc wszelkie obtarcia mają bardzo negatywny wpływ. Jest jednak na to pewne rozwiązanie. Po prostu należy wędzidło ułożyć w taki sposób, aby nie dochodziło do fałdowania i podnoszenia się skóry pyska. Jeśli mimo to dochodzi do obtarć, prawdopodobnie dopasowaliśmy zbyt krótkie wędzidło, które szczypie skórę konia w kącikach pyska. Należy więc dopasować ścięgierz do szerokości końskiego pyska.

2. Siodło

Nieodpowiednie siodło ma negatywny wpływ na kłąb konia, narażając go na otarcia i pewne rany. Dzieje się tak, gdy siodło jest już źle położone na grzbiecie konia bądź sam czaprak okazuje się zmarszczony i podgięty. Jaka jest na to recepta? Po prostu należy zadbać o prawidłowe osiodłanie konia i wyszczotkowanie otarć. Czasami pomocne okazuje się zastosowanie kocyków i futerek pod siodło, w ramach skutecznego zabezpieczenia skóry konia.

3. Higiena konia

To często kolejna przyczyna problemów skórnych konia. Dzieje się tak, gdy jego mostek i brzuch nie są regularnie szczotkowane. Linia popręgu jest wtedy brudna i mokra, bogata w pot i końską sierść. taka mieszanka okazuje się bardzo ciężka dla skóry konia. Dobrze jest więc dbać o regularne szczotkowanie konia na linii popręgu. Sam popręg warto przeglądać, ponieważ powinien zawsze być czysty i suchy. Liczy się jeszcze stopień jego podpięcia. Kiedy jest on zbyt luźny, to przesuwa się na skórze i prowadzi do jej tarcia. Pewni jeźdźcy dodatkowo chronią skórę konia w takich miejscach za pomocą nakładek bądź rękawów zakładających ich je na popręg.

4. Ochraniacze i owijki

To kolejne elementy sprzętu jeździeckiego, które mogą prowadzić do obcierania się skóry konia. Dobrze jest więc kontrolować stan ochraniaczy. Po pewnym czasie użytkowania jest on już coraz bardziej twardy, przez co skutecznie obciera i rani skórę. Można temu zaradzić poprzez dokładne czyszczenie nóg konia i sierści konia. Natomiast sam ochraniacz powinien być odpowiednio podpięty, aby nie dochodziło do jego przesuwania się po nogach konia.

Jeśli koń ma obtartą skórę?

Koń ma dla nas duże znaczenie, dlaczego jeśli zauważamy u niego pewne obtarcia skóry, to jak najszybciej powinniśmy zareagować. Nie należy zabierać i forsować wtedy konia na treningi i różnego rodzaju przejażdżki. Gdyby pewne rany nadal się pojawiały, warto skorzystać z odpowiednich maści zaleconych przez weterynarza. Najskuteczniejsze okazują się macie bogate w witaminę A. Natomiast podczas wystąpienia na skórze stanu zapalnego, należy podać odpowiedni antybiotyk.

Obtarcia skóry jeźdźca 

Z podobnymi obtarciami skóry może spotykać się sam jeździec. Dzieje się tak, jeśli posiada nieodpowiednie ubrania jeździeckie. O wiele lepiej jest w tym kierunku decydować się na odzież jeździecką wyższej jakości. Dopiero taka nowoczesna bluza czy koszulka może sprawić, że podczas jazdy czujemy się bardziej komfortowo. 

 

Radził Sklep jeździecki Horsense

Moda jeździecka nr 1 w Polsce”

Jak projektowane są ubrania dla jeźdźców koni?

Jak projektowane są ubrania dla jeźdźców koni?

Jeźdźcy podczas zawodów, jak i codziennych treningów chcą dobrze wyglądać. Dzięki temu każde spotkanie z koniem okazuje się dla nich o wiele lepsze. Ale staje się to możliwe, gdy wcześniej udaje im się pozyskać takie ubrania dla jeźdźców. Warto przyjrzeć się temu, w jaki sposób są one projektowane. Ich przygotowanie nie okazuje się takie proste, jak mogłoby się wydawać. Ubrania dla jeźdźców są często wysokiej jakości. W procesie projektowania pojawia się prosty szkic, ale następnie odpowiedni dobór tkanin, próbki, kolor i wiele innych czynników. Następnie dochodzi do ostatecznych wykrojów i przygotowania stopniowych rozmiarów. Najważniejszy jednak okazuje się pierwszy etap projektowania ubrań dla jeźdźców. Jak on wygląda?

Projektowanie odzieży sportowej / moda jeździecka

Ubrania jeździeckie uwzględniają nie tylko modę, ale również odpowiedni nadruk, specyficzne warunki dla danego sportu oraz pozostałe szczegóły. Dzięki temu poszczególne kroje ubrań jeździeckich ułatwiają trenowanie pewnej dyscypliny sportu. Czasami pewne szwy w danej koszulce jeździeckiej modą drażnić. W innym momencie takie ubranie jest obciachowe, śmieszne. To tym bardziej poświadcza, że projektanci ubrań jeździeckich stoją przed poważnym zadaniem. Ale w żadnym stopniu się nie poddają.

Myśląc o nowej kolekcji projektanci zastanawiają się nad tym, co okazuje się najlepsze dla jeźdźców. Często to właśnie prawdziwi jeźdźcy, osoby mają ciągłą styczność z końmi, znajdują się w zespole. Starają się oni jeszcze mieć stały kontakt z jeźdźcami, aby ocenić, jakie ubrania okażą się dla nich najlepsze, na wybraną pogodę bądź porę roku. Dzięki temu łatwo jest później dopasować wymiary, jak i konkretny materiał. Ale następnie należy ustalić cech charakterystycznych. To czasami pewne logo, grafika konia z jeźdźcem i wiele innych. Lista pomysłów jest tutaj bardzo szeroka. Takie dodatki sprawiają, że kobieta i mężczyzna świetnie prezentuje się w danej koszulce jeździeckiej bądź w innym ubraniu, na którego zakup się decyduje.

Najlepsze moda jeździecka 2017/2018

Przygotowania do kolejnego sezonu okazują się najważniejsze, nie tylko dla jeźdźców, ale również dla samych projektantów ubrań jeździeckich. Właśnie oni starają się przygotować nowe koszulki i pozostałe ubrania jeździeckie. Chcą, aby sprawdziły się do jeansów czy bryczesów. Dodatkowo w ofercie takiego sklepu jeździeckiego, jak Horsense, występuje również bogaty zestaw bluz. Posiadają wyjątkowy kolor, charakter i krój, szczególnie doceniane przez wymagających jeźdźców.

Wszystkie ubrania jeździeckie wykonane są z wysokiej jakości materiałów. Okazują się więc pod pewnymi względami niezniszczalne. Można je regularnie prać. Są również odporne na zbrudzenia. To przecież normalne, że podczas treningu, zawodów bądź w stajni dojdzie do ich minimalne uszkodzenia bądź pobrudzenia. Zostały jednak tak przygotowane, aby zminimalizować to ryzyko do minimum. I co również ważne, wykonano je z bardzo przyjemnej tkaniny, przyjaznej dla skóry każdego jeźdźca.

Zagraniczne rasy koni część 2

Zagraniczne rasy koni część 2

Przygotowaliśmy już na blogu kilka zestawów artykułów przedstawiające mniej i bardziej popularne rasy koni, w tym także Polskie rasy koni. Chcieliśmy poszerzyć te zestawienie o kolejne rasy koni. Je również chcieliśmy opisać, zwracając szczególną uwagę na ich pochodzenie, historię, budowę, jak i cechy charakterystyczne. Poznajcie je po kolei.

1. Konie Appaloosa

To konie westernowe, które cieszą się wysoka popularnością w Ameryce. Ich hodowla w tym regionie odbywa się na wysokim poziomie. Świadczy o tym centrum informacyjne w Appaloosa Horse Club. Konie Appaloosa cechują się wysoką wytrzymałością, szybkością oraz miłym dla jeźdźca spokojnym usposobieniem. Posiadają małe uszy, lecz szeroką i suchą głowę. Ich szyja jest dobrze zbudowana i średniej wielkości, natomiast grzbiet okazuje się mocny, krótki i szeroki. Posiadają jeszcze dobrze umięśniony zad i czasami zbyt lekkie kończyny czy stawy. Osiągają wzrost od 145 do 160 cm. Zachowują maść tarantowatą. Najczęściej stosowane są jako konie wierzchowe i zaprzęgowe.

2. Konie Hackney

Rasa lekkiego konia użytkowego, znanego już w średniowieczu. Pochodzenie tej rasy widoczne jest już w Anglii, założycielem okazał się ogier Original Shales. Zaliczane są do ekskluzywnych koni, dostarczanych przez najlepsze hodowle na świecie. Konie Hackney okazują się powozowe, z wysoką akcją kończyn w kłusie. Występuje również podobna rasa Hackney 2. Uzyskują one wzrost do 150 do 160 cm. Ich maść okazuje się kara bądź gniada.

Ciekawe: Występuje miniaturowa rasa Hackney. Twórcą tej rasy okazał się hodowca z zachodniej Anglii, krzyżujący konie rasy Hackney z kucami Fell.

3. Konie American Saddlebread 2

Konie stworzone na bazie koni zaprzęgowych i wierzchowych. Najczęściej stosowane do lekkiej pracy w roli i do zaprzęgu. Cechują się one średniej wielkości głową, małymi uszami i długą szyją. Posiadają dobrze uformowany kłąb i lekko strome łopatki. Ich kończyny są lekkie, natomiast kopyta długie. Co warto zauważyć, ich grzywa i ogon okazuje się jedwabisty oraz gładki. Osiągają wzrost od 150 do 160 cm.

Ciekawe: Konie te wymagają zastosowania specjalnych podków. Koniom tym wykonuje się także pewne zabiegi chirurgiczne, podwyższające ich osadzenie bądź mające na celu podniesienie ich ogona.

4. Konie Paso Fino 2

Pochodzą one od konia iberyjskiego. Dawniej były hodowane tylko w Ameryce Południowej (Puerto Rico, Republika Dominikany, Kolumbii). Cechują się średniej wielkości głową, mocno osadzoną szyją i długimi łopatkami. Posiadają również silny i dobrze zbudowany grzbiet, jak i umięśniony zad. Natomiast ich kończyny okazują się delikatne, a zarazem silne. Uzyskują wzrost od 140 do 152 cm. Zachowują maść wszelkich rodzajów, poza srokatą.

Ciekawe: Sędziowie podczas pokazów koni Paso Fino 2 przyglądają się jakości chodów (tolt w tempie stępa, tolt w bardzo szybkim tempie, tolt w tempie kłusa).

5. Konie Selle Francais

Znane są z energiczności i elastycznego poruszania się. Dzięki temu posiadają świetnie predyspozycje do sportów jeździeckich. Świetnie nadają się do skoków. Taka rasa koni pojawiła się we Francji, od ras niemieckich i orientalnych. Ich cecha charakterystyczna to duża rama ciała i mocna szyja. Posiadają również dobrze rozwinięty kład i silnie zbudowany grzbiet. Ich kończyny także okazują się silne, podobnie jak stawy. Natomiast kopyta okazują się małe oraz z twardym rogiem. Zachowują maść gniadą, kasztanową oraz siwą i karą. Uzyskują wzrost od 155 do 175 cm. Mówi się, że konie Selle Francais są „dzielne i silne”.

To wspaniale, że mamy dostęp do tak ogromnej ilości różnych ras koni. Każdy z nich okazuje się piękny i wyjątkowy. Możliwe, że pewne rasy szczególnie wpadną w nasze gusta. W konsekwencji zapragniemy poznać bliżej takie konie, jeździć na nich, a nawet wysilać się w zawodach sportowych.

Zagraniczne rasy koni

Zagraniczne rasy koni

Poznaliśmy już różnorodne Polskie rasy koni. Ale warto zauważyć, że występuje ich jeszcze więcej. W tym celu przygotowaliśmy kolejny artykuł ukazujący pozostałe rasy koni. Możliwe, że któryś z nich szczególnie przypadnie Wam do gustu. Każdy z nich posiada pewne cechy charakterystyczne, na przykład wymiary, sierść, skórę, tułowie i wiele innych. Przyjrzyjmy się im bliżej. 

1. Koń Achał-Tekiński

Jest on potomkiem konia turkmeńskiego, pochodzącego z Chin. Cechuje się świetnymi warunkami do galopowania. Co nam mówi jego budowa? Posiada jelenią szyję, głowę o prostym profilu oraz dość szczupłą i płytką klatkę piersiową. Co ważne, jego zad okazuje się ścięty, natomiast kończyny dość długie. Kopyta Achała-tekińskiego są twarde, lecz grzywa i ogon delikatne, miękkie i jedwabiste. Dzięki temu już samo głaskanie tego konia okazuje się dla każdego z nas czymś przyjemnym.

Sierść tego konia okazuje się bułana i szantowata, z połyskiem miedzianym, siwym i karym.

Ciekawe: okazuje się, że dawniej konie te były zwane „końmi niebiańskimi” lub „krwawo pocącymi się”.

2. Koń Andaluzyjski

Koń ten pochodzi z kuców Soraira, znanych z Portugalii. Pochodzi również od ras koni orientalnych, znanych w Hiszpanii. Wysoką popularnością te konie cieszyły się w dworach książęcych. Aktualnie nadal są hodowane w Hiszpanii południowej (stadniny: Kadyksie, Jerez de la Frontera, Kordobie, Sewilli). Konie Andaluzyjskie cechują się zwięzłą budową i eleganckim ruchem, jak i szlachetną posturą. Dzięki temu były tak doceniane przez arystokrację. Posiadają szyję mocno i wysoko osadzoną, suchą głowę oraz kończyny. Ich tułowie jest natomiast krępe, a zad dobrze umięśniony.

Uzyskują one wzrost do 162 cm, a ich sierść okazuje się bułana, kara, gniada i siwa.

Ciekawe: Dawniej wywóz takich koni bez zezwolenia był karany śmiercią, co tylko poświadcza, jak były wartościowe.

3. Koń Albino

Założycielem takiej rasy koni okazał się ogier westernowy OLD King, pochodzący od koni rasy Arabskich i Morgan. Cechował się on charakterystycznym umaszczeniem, pozbawionym pigmentu w skórze. Konie te cechują się jeszcze jasnoniebieskimi oczami. Ich budowa jest westernowa, natomiast głowa średniej wielkości. Szyja jest dobrze zbudowana, a łopatki strome, natomiast zad dobrze umięśniony. Albino posiadają jednak często słabe kopyta. Ich maść jest jasnoróżowa, ale co ciekawe, ich grzywa oraz ogon okazuje się jasnożółty bądź biały.

Ciekawe: Albino to rzadka rasa koni stosowana najczęściej do przeprowadzenia różnych ceremonii dworskich organizowanych w Hiszpanii, Niemczech i Anglii.

4. Koń Luzytański

Pochodzenie posiadają u kuca Soraia, znanego z Portugalii. Konie te cechują się szlachetną głową i dobrze zbudowanymi łopatkami. Posiadają jeszcze łabędzią szyję i dobrze umięśniony, lecz minimalnie ścięty zad. Uzyskują wzrost od 150 do 160 cm. Zachowują maść podstawową, najczęściej bułaną, siwą lub gniadą.

Ciekawe: Konie Luzytańskie idealnie nadają się do parad, walki byków i skoków (przykładem okazuje się znany koń „NovilHeiro” występujący na zawodach Grand Prix).

5. Koń Lipicański

Historia poświadcza, że konie te są znane już w XVI wieku, kiedy to łączono różne rodzaje ogierów, na przykład kadrubskie, fryderyksborskie i neapolitańskie. Konie te pochodzą więc od ogierów Pluto, Conversano, Neapolitano, Maestoso, Favory i Siglavy, Incitato oraz Tulipan. Ich hodowla aktualnie odbywa się we Włoszech i Austrii. Koń Lipicański charakteryzuje się głową o prostym bądź garbonosym profilu i typowo barokowej budowie. Jego szyja jest potężna i wysoka osadzona, natomiast grzbiet długi o słabszej już konstrukcji. Posiada jeszcze silne i suche kończyny oraz dobrze umięśniony zad.

Ciekawe: Konie lipicańskie sprowadzane są z Austrii do Hiszpanii, ponieważ tam są użytkowane w Szkole Jazdy w Wiedniu.

Czy poznaliśmy już wszystkie rasy koni. Okazuje się, że nie. Występuje ich jeszcze kilka, ale o nich wspomnimy w kolejnych artykułach.

Cenne wskazówki dla jeźdźca – rozmowa z koniem i inne

Cenne wskazówki dla jeźdźca – rozmowa z koniem i inne

Rozmawiamy z innymi, na przykład krewnymi i przyjaciółmi, ponieważ chcemy utrzymywać z nimi jak najlepsze relacje. Taka regularna i szczera rozmowa na pewno się do tego przyczynia. I musimy pamiętać o tym, że bardzo podobnie należy podejść do konia. Dla każdego jeźdźca powinien być prawdziwym przyjacielem. Dzięki temu w swoim towarzystwie będą mogli czuć się wyjątkowo dobrze. A przecież rozmowa z koniem to także podstawowy sposób na przekazywanie ważnych informacji. O czym więc rozmawiać z koniem?

Tutaj nie ma żadnych ograniczeń. Z koniem można rozmawiać o wszystkim. Po prostu traktujmy go jak bliskiego przyjaciela, a na pewno przyjdzie nam wiele tematów do rozmów. Wczujmy się tutaj w położenie konia. One przecież nie posługują się często swoim głosem. Wykorzystują go jedynie w celu nawoływania towarzyszy bądź podczas zagrożenia. Dlaczego taka cisza panuje u koni. W świecie koni ma to dość duże znaczenie, ponieważ taka cicha chroni ich przed drapieżnikami. Zdarza się, że nawet ranne konie mimo dużego bólu nie wydają żadnych dźwięków. Ale ten fakt nie powinien nas zniechęcać do tego, aby nie rozmawiać z końmi.

Dlaczego rozmawiać z końmi?

– lepszy kontakt z jeżdżącym

– lepsze relacje konia z ludźmi

Pamiętajmy: Bardzo dobry kontakt ze zwierzętami posiadają dzieci. Dzieje się tak, ponieważ są one szczere i o wiele łatwiej jest im rozmawiać z innymi. Chętnie spędzają czas z końmi, wyrażają pozytywne emocje, co później ma przełożenie na jakość jazdy konnej. Osoby starsze mogą więc wiele nauczyć się od swoich dzieci. Delikatny głos, spokojny ton, a zarazem ciągła rozmowa. Na pewno takie zachowanie przybliża nas do większości zwierząt.

Dodatkowe wskazówki dla jeźdźców

Aby jeździec utrzymywał lepsze wyniki na treningach i zawodach powinien dbać o właściwą postawę swojego ciała. Najlepiej, aby było zrelaksowane, ponieważ wszelkie złe emocje i napięcia będą automatycznie odczytywane przez konia. One bardzo dobrze odbierają nasze emocje. Gdy więc napinamy ciało poruszając się na koniu to automatycznie płoszymy go i tracimy zdolność do odpowiedniego poruszania się z nim.

Jeśli chcemy uspokoić konia to warto jest wyrazić to niskim i spokojnym tonem głosu. Pomocna okaże się również dłoń, dzięki czemu przekażemy mu pozytywne emocje. Jest jeszcze wiele innych wskazówek, dzięki którym jeźdźcom udaje się utrzymywać ze swoimi końmi jak najlepsze relacje.

Przygotowaliśmy nawet specjalne poradniki, które zwracają na to uwagę. Zapraszamy więc, aby zajrzeć do naszego wcześniejszego artykułu: „Jak dbać o końskie kopyta?

Jak dbać o końskie kopyta?

Jak dbać o końskie kopyta?

Znane jest nam powiedzenie „Masz zdrowie jak końskie kopyto„. Ono dokładnie pokazuje, że wpływ na zdrowie konia w dużym stopniu mają kopyta. I tutaj właściciele koni powinni dbać o ich jak najlepszy stan. Wśród koniarzy pojawia się inne powiedzenie, „bez kopyt nie ma konia”. I musimy przyznać, że jest w tym wiele racji. Poznajmy więc najlepsze sposoby na codzienną pielęgnację kopyt konia. To sprawi, że zadbamy o ich najlepszy stan zarówno podczas treningu, zawodów jeździeckich, jak i każdego dnia. Przed siodłaniem powinniśmy za każdym razem wyczyścić kopyta i przyjrzeć się i stanowi. Podobnie czynimy po ukończonym treningu. Przecież właśnie wtedy do kopyta mogły trafić pewne zagrożenia, a nawet mogło dojść do pęknięcia ściany kopyta.

Jakie są częste problemy końskich kopyt:

  1. Nagwożdżenie – polega na przebiciu podeszwy kopyta, na przykład za pomocą ostrego narzędzia czy gwoździa. Często coś takiego dochodzi podczas kucia konia. Koń ma wtedy takie objawy, jak kulawiznę, krwawienie. Dodatkowo koń unika obciążania swojego chorego kopyta.
  2. Gnicie strzałki – z problemem tym koń spotyka się, gdy przez dłuższy czas stoi na brudnej i wilgotnej ściółce. To pewnego rodzaju choroba zaniedbania. Aby nie doszło do gnicia kopyt koń powinien stać w stajni czystej i suchej. Pomocą okazuje się również regularne czyszczenie kopyt. Do głównych objawów zalicza się wtedy rozwój bakterii, które wywołują gnicie kopyta. Dodatkowo pojawia się specyficzny zapach w rowku strzałki.
  3. Podbicie – z problemem tym najczęściej spotykają się konie, które nie są podkuwane. Koń poruszając się po twardszym i nierównym terenie następuje na kamień bądź inną twardą i niewygodną powierzchnię. W konsekwencji dochodzi do obciążenia bolącego kopyta. Koń zaczyna kulać.
  4. Zatraty – stanowią przykład urazów mechanicznych. Dzieje się to na przykład wtedy, gdy na tylnych nogach hacele wadzą o drugie kopyto. Podobnie dzieje się, gdy koń zahacza tylnymi nogami o przednie piętki kopytowe. Pomocne w tym kierunku okazuje się wykręcanie haceli po każdym treningu i zawodach jeździeckich.

Poradnik „Jak dbać o końskie kopyta”

Gdy uwzględnimy te cenne wskazówki to wszystkie nasze konie będą prezentować się w idealnym stanie. A my możemy być zadowoleni z każdych kolejnych treningów i zawodów jeździeckich, na które się z nimi wybieramy!

 

Poradnik przygotował Sklep z ubraniami jeździeckimi Horsense

„Producent odzieży jeździeckiej nr 1 w Polsce”

Jak lepiej jeździć konno i na zawodach jeździeckich?

Jak lepiej jeździć konno i na zawodach jeździeckich?

Jazda konna dla wielu z nas okazuje się przyjemnością. Już dzieci mają możliwość z niej korzystać i dzięki temu dbać o swój kręgosłup, jak i poprawiać swoje samopoczucie. Właśnie takie są założenia hipotermii, która zyskuje na popularności w Polsce już od kilkunastu lat. Powstały nawet specjalne ośrodki i stajnie, w których to dzieci mają sposobność przyjeżdżać, jak i zapewniać sobie wycieczki z końmi. Ale konie to zwierzęta, które są wykorzystywane również na zawodach. To właśnie szczególnie na nich jeźdźcy zastanawiają się nad tym, jak mogliby jeździć konno lepiej. Czy jest na to jakaś złota reguła? Poznajmy kilka cennych wskazówek, dzięki którym poprawimy swoją jazdę konną.

1. Odpowiednia postawa jeźdźca

Już sam jeździec poprzez swoją prawidłową postawę jest w stanie zadecydować o jakości jazdy konnej. Dodatkowo na jego postawę zwracają uwagę sędziowie zawodów jeździeckich, takich jak Grand Prix. Co to za właściwa postawa jeźdźca? Mamy tutaj na myśli podstawione nadgarstki, proste plecy, palce do konia, pięta w dół i ściągnięte łopatki. Dzięki temu można liczyć na uzyskanie wyższej oceny.

2. Koncentracja przez cały czas

Jeździec powinien zadbać o utrzymywanie z koniem jak najlepszych relacji. Nie powinien przejmować się otoczeniem, lecz na koniu i zadaniu, które jest przed nimi. Dzięki temu o wiele łatwiej będzie uniknąć różnorodne błędy. Pomocne jest wyobrażenie sobie, że nie widzimy obok nikogo innego, tylko My i nasz Koń.

3. Poprawna zmiana nogi w kłusie

Dość duże znaczenie odgrywa to dla sędziów zawodów jeździeckich. Jeźdźcy muszą więc dbać o to, aby każdy przejazd został zrealizowany na odpowiedniej nodze.

4. Nie bij konia

Na zawodach jeźdźcy powinni być znani z jak najlepszej opieki konia. Źle są oceniani jeźdźcy, którzy leją swoje konie, posługując się batem. Wodze na koniu powinny być minimalnie naprężone. Dzięki temu o wiele łatwiej jest zachęcić konia do konkretnych rzeczy.

5. Poprawnie oddychaj

Jeździec powinien się rozluźnić, ponieważ tylko dzięki temu pozytywnie wpłynie na swojego konia. Zły rytm serca, emocje są w stanie negatywnie odbić się na koniu.

6. Uśmiech przede wszystkim

Mogłoby to wydawać się dziwne, ale różnorodne badania i statystyki potwierdzają, że o wiele lepiej są oceniani jeźdźcy uśmiechnięci. Tak to jakoś jest, że łatwiej jest nam dobrze oceniać osoby, które są radosne. Na pewno na pozytywne nastawienie jeźdźca wpłynie odpowiednia koszulka jeździecka i inne ubrania jeździeckie. Im będzie lepiej wyglądał, tym automatycznie uzna, że jest lepiej przygotowany do zawodów. A minimalna pewność siebie podczas takich zmagań jest potrzebna.

7. Wyjeżdżaj narożniki

Dobrze jest zadbać na początku o równe i energiczne tempo jazdy po pierwszym śladzie. Po dojściu do narożnika należy przejść do półparady.

Gdy stosujemy te cenne wskazówki to zapewne o wiele łatwiej jest nam poprawić wyniki na kolejnych zawodach jeździeckich. Zostały one opracowane na podstawie wieloletniego doświadczenia najlepszych jeźdźców. Możliwe, że już niedługo i Ty będziesz się do nich zaliczał. Życzymy Ci powodzenia!

 

Poradnik przygotowała marka Horsense

„Najlepszy sklep z ubraniami jeździeckimi

 

Strona 1 z 812345...Ostatnia »