Mycie konia poprzez kąpiel

Mycie konia poprzez kąpiel

Chętnie dbamy o konie, ponieważ dzięki temu udaje się nam utrzymywać z nimi o wiele lepsze relacje. I co również ważne, dbamy o ich stan zdrowia. Właściciele stajni zdają sobie z tego szczególną sprawę, a przynajmniej powinni. Jak więc można dbać o konia poprzez jego regularną kąpiel? Przyjrzyjmy się temu, jak takie czyszczenie konia ma znaczenie.

Okazuje się, że podczas treningów, jak i codziennej jazdy koń brudzi się na różne sposoby. Wpływ tutaj ma kurz, ziemia, jak i wiele innych czynników. To sprawia, że już po kilku wzmożonych dniach bądź tygodniu skóra konia nie prezentuje się ciekawie. I właśnie wtedy należałoby zadbać o dokładne czyszczenie konia poprzez kąpiel. W tym kierunku można pozwolić sobie o zainstalowanie zewnętrznej myjki obok stajni. Następnie łatwiej jest zadbać o to, aby wszystkie konie były czyste i pachnące. Przecież, gdy koń jest brudny to nie tylko odstrasza nas, ale zarazem przyciąga sporą ilość niebezpiecznych owadów. Jeśli więc decydujemy się na dokładne czyszczenie konia, to dodatkowo dbamy o jego zdrowie.

Podczas takiej kąpieli konia warto jest posiadać odpowiednią gąbkę, mydło, szczotki, wiaderko, jak i ściągacze. Już takie wyposażenie sprawia, że kąpiel konia okazuje się dla nas o wiele łatwiejsza.

Pamiętajmy: Dokładne czyszczenie konia okazuje się łatwiejsze, jeśli przyzwyczajamy go do tej czynności już od jak najmłodszych lat.

Kiedy już doszliśmy do myjki, to warto jest w pobliżu spokojnie przywiązać konia. W innym wypadku można go po prostu utrzymać na uwięzie. Na początku polewamy konia łagodnym strumieniem. Dzięki temu nie przestraszymy konia, lecz będziemy mogli go przyzwyczaić do dalszej kąpieli. Możliwe, że koń będzie w takim momencie robił ósemki, czyli kręcił się wokoło myjki i strumienia wody. Natomiast nie musimy się tym przejmować. Przecież my dbamy o to, aby stosując szczotkę, wyszorować wszystkie boki konia, jego zad, szyję, brzuch i nogi. A na samym końcu skupiamy się na wyczyszczeniu grzyby i ogona. W efekcie końcowym wystarczy spłukać konia, jak i zadbać o jego dokładne czyszczenie.

W taki sposób odbywa się mycie konia, aż do następnego razu. Oczywiście należy liczyć się z tym, że konie lubią się nawet wytarzać. Ale mimo wszystko po męczącym treningu czy upalnym dniu taka kąpiel dla konia okaże się czymś wspaniałym. Wystarczy, że wczujemy się w jego położenie. A dzięki temu łatwiej będzie nam pamiętać o regularnym czyszczeniu konia.

Podczas kąpieli warto przyglądać się skórze konia, jak i kopytom. Dzięki temu będziemy mogli dostrzec czy nie jest ranny. Dodatkowo ocenimy czy kopyta nie powinny zostać poprawione. Regularnie myjąc konia łatwiej jest nam zadbać o jego stan zdrowia, ponieważ wcześnie wykryjemy różne zagrożenia. Gdybyśmy nie dbali o konia, to czasami wbity kawałek szkła w kopycie może wpłynąć na pojawienie się pewnych infekcji i bakterii. O wiele lepiej jest chronić konia przed takimi sytuacjami.

 

Takich cennych wskazówek udziela Sklep Jeździecki Horsense

Jak wykonać zwrot na zadzie?

Jak wykonać zwrot na zadzie?

Cieszymy się, gdy podczas treningów z koniem uzyskujemy coraz lepsze wyniki. Wiele tak naprawdę zależy od naszego przygotowania, jak i podejścia do ćwiczeń. Jeździec przez cały czas powinien zachowywać cierpliwość, a zarazem utrzymywać jak najlepsze relacje ze swoim koniem. Dzięki temu współpraca z nim przynosi o wiele większe korzyści. Popularnym ćwiczeniem podczas treningów i różnorodnych zawodów jeździeckich okazuje się zwrot na zadzie. Oczywiście bardzo ważne okazuje się ujeżdżenie poprzez zwrot na przodzie, o czym pisaliśmy w poprzednim artykule „Jak wykonać zwrot na przodzie?„.

Zwrot na zadzie to wyjątkowe ćwiczenie, które pozwala jeszcze lepiej kontrolować ciało konia. Polega na przeprowadzeniu obrotu konia o 180 stopni wokół wewnętrznej zadniej nogi. Jak należy poprawnie wykonać takie ćwiczenie?

Zasada poprawnego zwrotu na zadzie:

Tak oto udaje się nam poprawnie wykonać zwrot na zadzie. Gdy już w pełni opanujemy zwroty na przodzie i zadzie, to następnie będziemy mogli przejść do bardziej skomplikowanych ćwiczeń. Takie treningi pozwalają jeszcze lepiej kontrolować łopatkę konia, co wpływa na bardziej zrównoważoną jazdę. Takie zwroty umożliwiają później przeprowadzenie półpiruetów i piruetów, co tym bardziej zachęca, aby uzyskiwać coraz lepsze postępy podczas nauki jazdy z koniem.

Filmik na Youtube „Ujeżdżenie to podstawa / zwroty na przodzie i zadzie”:

Jak wykonać zwrot na przodzie?

Jak wykonać zwrot na przodzie?

Podczas treningu z koniem, jak i zwykłej jazdy bardzo ważne okazują się zwroty. To ćwiczenie, które warto opanować jak najszybciej. Dzięki temu nauczymy konia właściwie kontrolować swoim zadem i przodem. Takie ćwiczenie pozwala jeszcze uwrażliwić konia na działanie łydki i wodzy. Jak więc zadbać o poprawne wykonanie zwrotu na przodzie?

Po pierwsze jeździec powinien zadbać o jazdę na środku siodła. Następnie liczy się prosta linia ciała jeźdźca. Lewa łydka powinna delikatnie spoczywać po boku konia, natomiast wodze powinny zachowywać z koniem minimalny kontakt. Łydkę przeciwną nie powinniśmy przykładać do boku konia.

Co oznacza lekki kontakt z koniem za pomocą wodzy?

Wodze powinniśmy trzymać w taki sposób, aby odczuwać koniec wodzy. W konsekwencji jeździec trzymając wodze powinien czuć wędzidło w pysku konia. Dłoń tutaj nie powinna trzymać zbyt mocno wodze, lecz po prostu okazać się czujna. Dzięki temu zachęcamy konia, aby ustępował zadem w lewym kierunku. W tym celu dobrze jest cofnąć minimalnie prawą łydkę za popręg. Tutaj łydka ma wskazywać kierunek konia w przód oraz w bok. Powinna więc działać zginająco i przesuwająco.

Konie najczęściej reagują pójściem w przód. Należy w takim momencie nacisnąć kośćmi kulszowymi w siodło, na strzemiona, a zarazem zadziałać ruchem dłoni na kącik pyska konia. Dzięki temu korygujemy działanie na przód. Dbamy o ponowne wykonanie ćwiczenia i dzięki temu skutecznie uczymy konia.

Od czego zacząć zwrot na przodzie?

Dobrze jest taki zwrot rozpocząć za pomocą pojedynczego kroku. Taką ilość kroków z czasem można zwiększać. Nie należy wychodzić z założenia, że silniejsza łydka bardziej zachęci konia do przyśpieszenia ćwiczenia. Przez cały czas warto analizować zachowanie konia. Przednie nogi powinny stać w miejscu, natomiast zad powinien odchodzić na bok. Podczas takich ćwiczeń jeździec musi zachować stoicką cierpliwość, a dzięki temu koń osiąga coraz to lepsze efekty. A już niedługo będzie odpowiadał na delikatne wskazówki, które przekażemy mu za pomocą różnych gestów.

Filmik na YouTube „Ujeźdzenie To Podstawa – Zwrot na przodzie i zadzie”:

Jak przygotować się na obóz jeździecki?

Jak przygotować się na obóz jeździecki?

Już niedługo zbliżają się wakacje i to wspaniały moment dla osób wybierających się na obóz jeździecki. To podczas jego trwania mają możliwość zdobywania nowych umiejętności, a zarazem wypoczynku na wysokim poziomie. Podczas takiego obozu sportowego stawia się przede wszystkim na aktywność na świeżym powietrzu. W tym celu jeźdźcy muszą być przygotowani na niemalże każdą pogodę. Dodatkowo będą poruszać się konno. Jak więc dobrze przygotować się na taki obóz jeździecki?

Strój jeździecki

Na treningi jeździeckie na pewno potrzebne okażą się długie skarpety, wygodne buty i odpowiednie koszulki, bluzy. Natomiast do stajni przydadzą się jeszcze wygodne i długie spodnie, na przykład bryczesy bądź po prostu legginsy czy dresy. Piękna i sprawdzona odzież jeździecka pojawia się w sklepie jeździeckim Horsense, do którego warto zajrzeć. Dzięki temu zaopatrzymy się w ubrania jeździeckie, które idealnie do nas pasują. A dodatkowo będziemy mogli się w nich bardzo dobrze zaprezentować. Zostały one przygotowane zarówno dla dzieci, jak i osób dorosłych. Oto kilka przykładów:

Pamiętajmy o tym, aby nie wsiadać na konia w zwykłych spodenkach i sandałach.

Pomocna dla każdego uczestnika obozu jeździeckiego okaże się również czapka z daszkiem. Pozwoli ona ochronić głowę przed słońcem. Nie należy jeszcze zapominać o kremowaniu się za pomocą kremu UV. Będzie on szczególnie potrzebny podczas większych upałów. Na obozie będziemy mogli czuć się w pełni komfortowo, jeśli posiadamy przy sobie środki na kleszcze i komary. W przeciwnym razie te i inne owady mogą nam przeszkadzać.

Akcesoria jeździeckie

Podczas wyjazdu na obóz jeździecki warto zabierać ze sobą dodatkowe akcesoria, jak: bacik, kask, buty jeździeckie czy sztylpy. Możliwe, że przyda się nam również galowy strój jeździecki, czyli: białe bryczesy, specjalna koszula, a nawet frak. W celu prawidłowego dbania o konia podczas takiego obozu przydatne okażą się ochraniacze, szczotki i czaprak. Należy jednak zadbać o to, aby wszystkie te akcesoria okazały się czyste.

Pamiętajmy podczas obozu jeździeckiego

Podczas takiego wyjazdu nie musimy dokarmiać koni, ponieważ o to dbają już instruktorzy. Możemy jednak skonsultować się z nimi i zapytać się, czy możemy im zapewnić pewne gotowe smakołyki, jak: jabłko, marchew czy chleb.

Nie zapominajmy o spakowaniu podstawowych kosmetyków dla siebie, aby zadbać o higienę osobistą. Pomocny tutaj okaże się szampon, żel pod prysznic, mydło, żel do higieny intymnej, ręcznik i wiele innych.

Aby na obozie jeździeckim móc korzystać z dodatkowych atrakcji, to dobrze byłoby tutaj zaopatrzyć się w odpowiednie środki finansowe. Należy więc posiadać pewną gotówkę, którą przeznaczymy na pamiątki, gadżety, smakołyki i inne rzeczy.

Najważniejsze, aby na taki obóz jeździecki zabrać ze sobą pozytywne myślenie!

Jak konie mogą sobie radzić z muchami?

Jak konie mogą sobie radzić z muchami?

Muchy w okresie letnim to nie tylko zmora człowieka, ale również naszych ukochanych koni. Spotykają się z nimi, gdy wychodzą na pastwisko skupiać trawę. Już tam pojawiają się muchy, jak i inne owady, które uprzykrzają im życie. Najczęściej siadają na konia w miejsca, które są dla nich bezpieczne. Koń nie jest w stanie poradzić sobie z ich odgonieniem. Muchy przez to pojawiają się na ich uszach, oczach, chrapach i podbrzuszu. Co moglibyśmy uczynić, aby skutecznie uchronić nasze konie przed muchami? Dobrze byłoby tutaj zadbać o skuteczne odpędzanie much i innych owadów. Ale jak?

Muchy na pastwisku

Konie wychodzący na pastwisko chcą doświadczyć wypoczynku i relaksu. Na pewno nie przyczyniają się do niego muchy. Najlepiej, jeśli wypuszczamy je na pastwisko wcześnie rano bądź późnym wieczorem. Wtedy temperatura na zewnątrz okazuje się niższa. Komfortowa dla konia okazuje się jeszcze specjalne lekka derka przeciw owadom oraz siatkowa maska. Czasami jednak nie chcemy zasłaniać koniom oczy i dlatego dobrze byłoby zapewnić im nauszniki, dzięki czemu muchy nie będą denerwować konia już w takim czułym miejscu.

Muchy w stajni

Stajnia to ważne miejsce, w którym konie przebywają dość sporą ilość czasu. I najlepiej, aby w nich również odpoczywały na wysokim poziomie. W tym celu zaleca się zastosowanie specjalnych i bezpiecznych środków przeciw owadom. Spryskuje się sufit i ściany stajni, dzięki czemu muchy już nie pojawiają się w stajni na dobre. Dużą pomoc w tym kierunku stanowią jeszcze lampy przeciw owadom, które można również zostawiać zapalone przez cały dzień. Ich światło jest delikatne i przez to mało denerwujące dla konia.

Jak jeszcze walczyć z muchami?

Muchy często przylegają do konia, który jest brudny. I dlatego należy pamiętać o jego dokładnym czyszczeniu, jak i sprzątaniu odchodów na pastwisku. Gdy w stajni będzie codziennie pojawiać się świeża wyściółka, to prawdopodobieństwo wystąpienia tam much okaże się o wiele niższe. Dobrze jest jeszcze zapewnić koniom kąpiel po każdym wysiłku fizycznym, treningu. W celu odstraszenia much można jeszcze czasami do jedzenia dodawać koniom czosnek, ale tutaj musimy być już bardziej ostrożni. Okazuje się, że zbyt długie spożywanie czosnku negatywnie wpływa na zdrowie konia. Jest jeszcze możliwość przygotowania pewnych roztworów z octem, które także pozwalają odstraszyć owady od naszych koni.

Poznaliśmy różnorodne sposoby na odganianie much i innych owadów w pobliżu naszych koni, dzięki czemu czują się one bardziej komfortowo. Są jeszcze mniej narażone na różne choroby, które są często przenoszone przez muchy.

Polskie rasy koni część 2

Polskie rasy koni część 2

Polska to piękny kraj, w którym odbywały się hodowle różnorodnych koni. Cześć z nich stosowana była w rolnictwie, przy kopalniach. Natomiast pozostałe sprawdzały się w jeździeckie, do skoków, ujeżdżania, jak i wyścigów. Każda rasa kryje za sobą pewną historię. Kilka podstawowych ras koni występujących w Polsce opisaliśmy w artykule „Polskie rasy koni część 1”. Poniżej przedstawiamy kolejne 3 popularne rasy koni, które występowały i nadal pojawiają się w naszym kraju.

Koń małopolski

Konie w pełni eleganckie, a zarazem wytrzymałe. Tak w skrócie można je opisać. Wykorzystywano je do rekreacji, jak i wielu dyscyplin jeździeckich, jak sportowe rajdy konne, skoki czy ujeżdżenia. Cechowały się wysoką wszechstronnością. Przyjrzyjmy się ich wyglądowi. Konie małopolskie posiadały budowę suchą i średnią, a głowę szlachetną i małą. Ich szyja okazała się ładnie uformowana, długa. Łopatki natomiast były czasami strome. Konie te często miały problem z wadami kończyn ze względu na ich budowę i ustawienie. Wzrost tych koni wynosił od 158-165 cm. Były różnorodnej maści.

Koń wielkopolski

Konie specjalnie stosowane w celach sportowych, do: skoków, ujeżdżania i powożenia. Ich hodowla odbywała się w takich miastach polskich, jak: Sieraków, Gniezno i Starogard. Aktualnie hodowla odbywa się w hodowlach państwowych, np. w Posadowie, Racocie, Liskach, Mieczownicy oraz w wielu prywatnych hodowlach. Jak wyglądały te konie? Posiadały suchą i szlachetną głowę, długie łopatki, prawidłową i dobrze osadzoną szyję, zwięzłą kłodę i dobrze umięśniony zad. Same kończyny okazały się solidne, a pęciny dość długie. Koń uzyskiwał wysokość od 165 cm w górę. Występują w wszystkich rodzajach maści podstawowej (gniada, kara, kasztanowata).

Koń śląski

Konie historyczne, których hodowla została podtrzymana po II wojnie światowej. Odbywało się to poprze dolewanie krwi koni oldenburskich do hodowli. Stosowano je najczęściej przy kopalniach oraz w rolnictwie. Dzięki temu były tak chętnie stosowane na Śląsku. Konie śląskie okazują się masywne i proporcjonalne. Posiadają głowę ciężką i kościstą, duże i wyraźne ganasze, mocną i długą szyję, prosty i szeroki zad oraz kończyny o szerokich nadpęciach. Ich wzrost wynosił od 160-170 cm. Były maści ciemnogniadej, gniadej, skarogniadej, karej i siwej.

Tak oto udało się nam poznać popularne polskie rady koni, które utrzymują się w naszym kraju do dziś!

Polskie rasy koni część 1

Polskie rasy koni część 1

Konie to wspaniałe zwierzęta, które zachwycają nas pod wieloma względami. Cieszymy się również tym, że już w Polsce mamy do czynienia z różnymi rasami koni. Najpopularniejsze na świecie okazują się konie arabskie. Natomiast inaczej dzieje się w naszym kraju. Poznajmy więc popularne rasy koni występujące w Polsce.

Historia naszego kraju jest w dużym stopniu związana z Koniami, jak i ich hodowlą. Przecież korzystaliśmy z koni podczas wojny, a zarazem ceniliśmy sobie ich siłę podczas wielu prac gospodarczych i uprawnych. Pierwsza poważna hodowla koni w naszym kraju odbyła się w roku 1816. Wtedy to sam car Aleksander I zgodził się na założenie I stadniny państwowej, która miała miejsce w Janowie Podlaskim. Tam rozpoczęła się nawet polska hodowla konia arabskiego. Wysoką pozycję nasz kraj zajmowała w roku 1939 – 5 miejsce na świecie pod względem ilości koni. Posiadaliśmy w tamtym czasie aż 4 mln sztuk koni, co robi dość duże wrażenie. Oczywiście ogromne straty nastąpiły podczas kolejnej, II wojny światowej. Które rasy koni pozostały w naszym kraju?

Konik Polski

To najstarsza polska rasa koni. Posiadają one krępą budowę ciała. Przez to są bardzo mało wymagające pod względem zapewnienia im jedzenia. Mimo wszystko cechują się wysoką wytrzymałością, siłą i dobrym zdrowiem. Ich szyja jest szeroka, krótka i prosta, dość nisko osadzona. Natomiast głowa jest lekka, z szerokim czołem. Uszy posiadają duże i grube. Natomiast kłoda jest wydłużona, a brzuch dość obwisły. Wzrost tych koni wynosił od 134-136 cm. Ich maść okazała się myszata, dodatkowo cechująca się pręgami wzdłuż kręgosłupa na grzbiecie.

Koń huculski

Konie górskie, które stosowano przede wszystkim na dłuższe wyprawy, jak i jako zwierzęta juczne. Cechowały się wysoką wytrzymałością, siłą i odpornością. Rasa koni pochodzi z terenów Karpat Wschodnich i Bukowiny. Jak wyglądały? Cechowały się krępym ciałem i suchą oraz długą szyją. Posiadały jeszcze krótkie, a zarazem silne łopatki. Ich zad okazał się minimalnie ścięty, lecz kopyta małe i mocne. Sierść była gęsta, a kończyny krótkie, silne i suche. Konie te często cierpiały na wady stawów skokowych. Wzrost tych koni wahał się od 135-140 cm. Maść okazała się kara, myszata, a czasami jeszcze srokata i kasztanowata.

Przejdź do kolejnego artykułu „Polskie rasy koni część 2”.

Jak ważne elektrolity dla koni?

Jak ważne elektrolity dla koni?

Wzrost temperatury na zewnątrz. Pełnia lata i intensywne treningi na świeżym powietrzu. To wszystko sprawia, że konie są jeszcze bardziej narażone na odwodnienie. I właśnie dlatego w celu obniżenia jego temperatury ciała warto jest zapewnić mu odpowiednią ilość elektrolitów. Podczas treningów w takich warunkach pot paruje u konia bardzo szybko, co zaburza proces chłodzenia jego ciała. Z organizmu konia automatycznie uciekają ważne elektrolity i dlatego dobrze byłoby zadbać o ich uzupełnienie. W przeciwnym razie ich niedobór przyczynia się do nieprawidłowego ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca i bólu mięśni. Koń pozbawiony ważnych elektrolitów dodatkowo nie jest skoncentrowany i ma złe samopoczucie. Trenowanie z nim okazuje się wtedy o wiele trudniejsze. Dobrze jest więc temu skutecznie przeciwdziałać.

Co zrobić, gdy koń traci elektrolity?

Do utraty elektrolitów przyczyniają się różne czynniki, jak intensywny trening, stres, pogoda, kolka, krwotok, biegunka czy choroby zakaźne. Jeśli więc chcemy dbać o jak najlepszy stan zdrowia i kondycję konia, to dobrze byłoby zapewnić mu zapas elektrolitów. Konie nie zaliczają się przecież do zwierząt, które gromadzą zapasy jonów,, które w razie różnych sytuacji mogliby wykorzystać. Ocenia się, że każdego dnia koń traci nawet do 100 gramów elektrolitów (soli mineralnych). Ale w przypadku wzmożonego treningu taka utrata elektrolitów wynosi nawet blisko 500 gram. Co można więc uczynić, aby nadrobić takie straty. Skutecznym rozwiązaniem okazują się suplementy i preparaty elektrolitowe. Ale jak należy je podawać?

Kiedy i jak stosować elektrolity?

Najlepiej podawać takie dawki elektrolitów po zakończonym treningu bądź zawodach, w przeciągu 1 godziny. Dzięki temu czas regeneracji konia okaże się o wiele krótszy. Specjalny roztwór elektrolitów stosuje się także w przypadku koni rajdowych. Stosuje się go już w bramkach weterynaryjnych. Podczas zapewnienia koniom takich suplementów dobrze jest zapewnić im stały dostęp do wody. Odpowiedni preparat będzie pozytywnie oddziaływał na organizm konia, jeśli tylko zostanie on jeszcze odpowiednio nawodniony.

Jakie elektrolity wybrać dla konia?

Najlepiej, aby preparat z elektrolitami umożliwiał przygotowanie roztworu o charakterze zwykłych płynów ustrojowych. Dzięki temu spożycie takich elektrolitów przez konia nie będzie stanowiło żadnej trudności. Do wyboru są na rynku specjalne płyny i saszetki do rozpuszczenia w wodzie. Jeśli dany preparat posiada zbyt słonawy smak, to można zadbać o jego osłodzenia, poprzez zastosowanie soku owocowego. Najważniejsze, abyśmy nie zapominali o zapewnieniu koniowi odpowiedniej ilości wody do picia po zaaplikowaniu elektrolitów.

Maść konia cz. 4 – wzory białej sierści

Maść konia cz. 4 – wzory białej sierści

Przygotowaliśmy już 3 części artykułów na temat maści konia. Wyjaśniliśmy podstawowe umaszczenia konia i te bardziej zaawansowane. Zwróciliśmy również uwagę, z czego wynika kolor sierści konia. Natomiast w tym artykule przyjrzymy się jeszcze rzadko spotykanym maściom konia.

Ciekawostka: Umaszczenie konia w postaci białej sierści jest czymś wyjątkowym i rzadko spotykanym.

Wyróżniamy:

1. Maść siwa

Na początku źrebię posiada sierść w kolorze ciemnym, następnie zaczyna siwieć od głowy w kierunku zadu. Ciemne włosy zachowuje najdłużej na ogonie, grzywie i zadzie.

Rodzaje:

– ciemnosiwa – sierść w kolorze ciemnoszarym, burym

– jasnosiwa – sierść w kolorze białym wraz z przyciemnieniem na nogach i na zadzie

– szpak miodowy – sierść w kolorze rdzawobiałym

– szpak różany – sierść w kolorze brunatnobiałym

– siwa jabłkowita – znak rozpoznawczy to ciemne okrągłe plamy położone na tułowiu (szczególnie na zadzie)

– siwa z hreczką – sierść w kolorze białym bogata w brunatne plamki równomiernie rozłożone

2. Maść Dereszowata

Cechuje się równomiernym rozłożeniem białych włosów, natomiast sierść w okolicy szyi, głowy i dolnej partii kończyn oraz grzywy posiadają większą ilość włosów maści zasadniczej. Do dereszowatości dochodzi po pierwszym linieniu włosów i pozostaje na zawsze.

Rodzaje:

– karodereszowaty – sierść w kolorze maści karej

– gniadodereszowaty – sierść w kolorze maści gniadej

– kasztanodereszowaty – sierść w kolorze maści kasztanowatej

Pozostałe maści konia:

– maść tarantowata – cechuje się różnorodnym wzorem białej sierści (wzór duch, cętkowany, werniksowy, płatki śniegu, oszroniony i derka)

– maść biała – skóra, sierść i kopyta konia pozbawione pigmentu

– maść tobiano – sierść konia pozbawiona pigmentu lecz bogata w maściste plamy o gładkich krawędziach

– maść overo – wzory frame overo i sabino występujące na sierści konia

– maść srokata – nieregularne plamy pojawiające się na białej sierści konia

Podsumowanie Maści Konia

Widać więc, że konie cechują się bogatymi rodzajami umaszczeń. I najczęściej taki kolor sierści ma bardzo istotny wpływ na rasę konia. Natomiast czasami nie odgrywa to takiego znaczenia. Wystarczy przyjrzeć się takim wyjątkom, jak:

– Konik Polski – umaszczenie myszate,

– Koń Fiordzki – umaszczenie bułane,

– Koń Polomino – umaszczenie izabelowate,

– Appaloosa – umaszczenie tarantowate,

– Halflinger – umaszczenie kasztanowate z konopiastym ogonem i grzywą,

– Koń Fryzyjski – umaszczenie kare i kasztanowate,

– Albino – umaszczenie białe.

Ocenia się, że szlachetne rasy koni gorącokrwiste występują najczęściej w maści karej, gniadej, siwej i kasztanowatej.

Maści konia – część 3

Maści konia – część 3

Wszystkie konie cechują się odpowiednim umaszczeniem, która zazwyczaj ocenia ich rasę. Właściwe rozpoznanie maści konia dla wielu okazuje się dość dużym utrudnieniem. Poznajmy więc kolejne rodzaje maści konia, tym razem srebrna, bułana i szampańska. W poprzednim artykule „Maści koni część 2 – podstawowe i rozjaśnione” zwróciliśmy uwagę na podstawowe rodzaje maści konia. Poniżej ukazujemy umaszczenie bardziej zaawansowane.

1. Maść srebrna

To rzadko spotykane umaszczenie konia wynikające z działania genu Silver w skórze konia. Najczęściej jest spotykane u kuców szetlandzkich.

Rodzaje:

– maść gniada srebrna – sierść konia w kolorze brązowym bez żadnych zmian, grzywa i ogon w kolorze białym bądź biało-brązowym. Sierść jest podpalana na nogach do koloru czekoladowego.

– maść kara srebrna – sierść konia w kolorze rozjaśnionym do czekoladowego, natomiast ogon i grzywa w odcieni biało-brązowym bądź białym.

2. Maść bułana

Jej podłożem okazuje się maść gniada, przez co sierść konia jest w kolorze żółtawopłowym bądź w połączeniu kawy z mlekiem. Grzywa i ogon konia okazują się czarne, w odcieniu ciemniejszym od pozostałej sierści na ciele.

Rodzaje:

– jasnobułana – sierść w kolorze jasnożółtawym, czasami z połyskiem

– wilczata – sierść z połączeniem czarnych włosów na lędźwiach, grzbiecie, po bokach i na zadzie

– czerwonobułana – jej podłożem jest maść kasztanowata, więc sierść konia posiada kolor maści bułanej. Głowa i nogi konia są rude, natomiast szyja beżoworuda

– myszata – jej podłożem jest maść kara, więc szyja i kłoda konia są w kolorze szaro popielatym. Natomiast głowa i nogi okazują się ciemniejsze

– ciemnomyszata – sierść w kolorze ciemnoszarym

– jasnomyszata – sierść w kolorze jasnopopielatym

3. Szampańskie

Umaszczenie spotykane bardzo rzadko o kuni, podobnie jak umaszczenie srebrne. Konie maści szampańskiej posiadają w skórze gen Champagne, w wyniku którego skóra jest koloru szaro-różowego. Oczy takich koni zmieniają się z wiekiem, od niebieskich do zielonych i brązowych.

Rodzaje:

– klasyczna szampańska – sierść w kolorze kawoszarym, lecz ogon i grzywa bardziej rudawe

– złotoszampańska – sierść w kolorze złotym, ogon i grzywa w odcieniu jaśniejszym

– bursztynowoszampańska – sierść w kolorze złotobrązowym, lecz ogon i grzywa ciemniejsze

Strona 3 z 912345...Ostatnia »