Polskie rasy koni część 1

Konie to wspaniałe zwierzęta, które zachwycają nas pod wieloma względami. Cieszymy się również tym, że już w Polsce mamy do czynienia z różnymi rasami koni. Najpopularniejsze na świecie okazują się konie arabskie. Natomiast inaczej dzieje się w naszym kraju. Poznajmy więc popularne rasy koni występujące w Polsce.

Historia naszego kraju jest w dużym stopniu związana z Koniami, jak i ich hodowlą. Przecież korzystaliśmy z koni podczas wojny, a zarazem ceniliśmy sobie ich siłę podczas wielu prac gospodarczych i uprawnych. Pierwsza poważna hodowla koni w naszym kraju odbyła się w roku 1816. Wtedy to sam car Aleksander I zgodził się na założenie I stadniny państwowej, która miała miejsce w Janowie Podlaskim. Tam rozpoczęła się nawet polska hodowla konia arabskiego. Wysoką pozycję nasz kraj zajmowała w roku 1939 – 5 miejsce na świecie pod względem ilości koni. Posiadaliśmy w tamtym czasie aż 4 mln sztuk koni, co robi dość duże wrażenie. Oczywiście ogromne straty nastąpiły podczas kolejnej, II wojny światowej. Które rasy koni pozostały w naszym kraju?

Konik Polski

To najstarsza polska rasa koni. Posiadają one krępą budowę ciała. Przez to są bardzo mało wymagające pod względem zapewnienia im jedzenia. Mimo wszystko cechują się wysoką wytrzymałością, siłą i dobrym zdrowiem. Ich szyja jest szeroka, krótka i prosta, dość nisko osadzona. Natomiast głowa jest lekka, z szerokim czołem. Uszy posiadają duże i grube. Natomiast kłoda jest wydłużona, a brzuch dość obwisły. Wzrost tych koni wynosił od 134-136 cm. Ich maść okazała się myszata, dodatkowo cechująca się pręgami wzdłuż kręgosłupa na grzbiecie.

Koń huculski

Konie górskie, które stosowano przede wszystkim na dłuższe wyprawy, jak i jako zwierzęta juczne. Cechowały się wysoką wytrzymałością, siłą i odpornością. Rasa koni pochodzi z terenów Karpat Wschodnich i Bukowiny. Jak wyglądały? Cechowały się krępym ciałem i suchą oraz długą szyją. Posiadały jeszcze krótkie, a zarazem silne łopatki. Ich zad okazał się minimalnie ścięty, lecz kopyta małe i mocne. Sierść była gęsta, a kończyny krótkie, silne i suche. Konie te często cierpiały na wady stawów skokowych. Wzrost tych koni wahał się od 135-140 cm. Maść okazała się kara, myszata, a czasami jeszcze srokata i kasztanowata.

Przejdź do kolejnego artykułu „Polskie rasy koni część 2”.

Komentarze:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*